Storytelling met een doel

with No Comments

 


 
Bizar hoe culturen die oppervlakkig gezien zo op elkaar lijken toch zoveel kunnen verschillen. Begraven en cremeren in Nederland zijn processen die met zorg en precisie worden uitgevoerd. Er spreekt respect uit, ondanks het ietwat aangeharkte karakter. In Amerika kan dat anders gaan.

Ooit bezocht ik de Greenwood begraafplaats in Brooklyn. Mij werd verteld dat het bestuur daarvan niet weet wie er allemaal liggen. Dat komt doordat New Yorkers al ver voor hun dood een mausoleum of graf aankopen en zij op enig moment daarin begraven worden zonder dat dit altijd goed wordt gedocumenteerd. Maar het kan nog erger. Vanaf 1869 zijn duizenden Amerikanen anoniem begraven op het Hart Island nabij New York. Dak- en thuislozen, mensen zonder familie, mensen zonder verhaal. Het ter aarde bestellen in massagraven wordt tot op de dag van vandaag verricht door gevangenen.

Het Hart Island Project probeert de anonimiteit van een deel van deze doden op te heffen. Een database met 65.000 namen en GPS data is ontsloten via een website waar bezoekers een verhaal kunnen toevoegen aan de gegevens van de overledene. Door dat te doen wordt de tikkende internet-klok gestopt die bijhoudt hoe lang die dode al zonder geschreven geschiedenis in de aarde rust. Ultieme storytelling. Huiveringwekkend en bemoedigend tegelijk.

 


 
>> Website The Hart Island Project

Leave a Reply

You must be logged in to post a comment.